Dit is het laatste bericht op deze blog. We zijn inmiddels alweer 18 dagen in Nederland en hebben aardig onze draai weer gevonden. Het was wel echt weer even wennen, vooral aan de termperatuur……….

We hebben een prima vlucht gehad. Anna heeft van de 12 uur van Kuala Lumpur naar Nederland er 9,5 geslapen en ook Maud heeft flink wat uren geslapen. De service was geweldig en het eten heerlijk. Alles bijelkaar is de vlucht me 100% meegevallen.

 
De aankomst op Schiphol was erg leuk en gezellig. Veel mensen waren vroeg hun bed uitgekomen om ons te verwelkomen. We hebben met z'n allen gezellig koffie en thee  gedronken en taart gegeten en zijn daarna naar huis gereden. Wat is het hier rustig op de weg en wat is het groen.

De afgelopen 2,5 week zijn omgevlogen met vooral heel veel uitpakken, verzekeringen opzeggen en aanvragen, telefoon en internet regelen etc, etc. Maud heeft inmiddels haar eerste paar dagen in groep 1 al gehad. Ze vind het leuk om weer naar school te gaan en de juffen zijn ook helemaal goedgekeurd. De eerste dag had ze de hele tijd Engels gesproken en ook gezegd dat de ABC school in Vietnam zo leuk was. Toen ik een paar dagen geleden vroeg of ze Engels of Nederlands met de andere kinderen gesproken had die dag zei ze: 'Nederlands natuurlijk want de andere kindjes spreken toch geen Engels'

Maud kan zich van Nederland of ons huis niets herinneren. Dat bleek o.a. op de eerste maandag;

Maud: 'mama, wanneer gaan we hagelslag kopen?' (Heel belangrijk want dat was in Vietnam niet te koop, maar wel bij Maud bekend omdat vrienden een keer een paar zakjes vanuit Maleisixeb hadden meegenomen).

Sandra: 'Zometeen, dan gaan we naar de supermarkt en daar verkopen ze hagelslag'

Maud: 'Waar is de supermarkt?'

Sandra: 'Hier vlakbij, we kunnen er naar toe lopen'

Maud: 'Heeft oma je verteld waar de supermarkt is?'

Het viel haar ook op dat hier zoveel auto's reden en zo weinig brommers. Ze is ook erg met de verschillen tussen Nederlands en Engels bezig. Ze vraagt vaak of iets Nederlands of Engels is.

We slapen allemaal (meestal) in ons eigen bed in onze eigen kamer. Wel even wat anders dan met z'n driexebn op een slaapkamer zoals in Vietnam maar het gaat eigenlijk heel goed. De tuin is een grote hit bij de kinderen en de auto trouwens ook.

Met Anna gaat het ook erg goed. De buren zeggen dat ze haar niet al te vaak horen…..gelukkig maar want ze kan aardig gillen. Ze zegt nu o.a. 'drink', 'bread' en 'one more' en dat scheelt al heel wat gegil. Toen we Maud afgelopen week van school haalde heeft ze de hele weg er naar toe geroepen om Maud en toen we weer thuis waren werd Maud uitgebreid geknuffeld. Het kan ook anders want vanochtend had ze een flinke pluk van Maud's haar in haar handen na een ruzie met Maud.

Ik heb per 1 juni ook een baan. Ik verkeerde in de luxe positie om uit 2 banen te kunnen kiezen en heb (weer) voor Europoint gekozen.

Alles bij elkaar gaat het dus erg goed met ons nu we weer terug zijn in Nederland. En zo komt dan ook een eind aan deze blog. Iedereen die de afgelopen 2,5 jaar met ons meegeleefd heeft met mailtjes, telefoontjes, reacties op de blog, vakanties, Skype en gewone post heel erg bedankt. We hebben een geweldige tijd gehad in Vietnam die ons altijd zal bijblijven.

We hopen jullie allemaal snel weer te zien en te spreken voor zover dat nog niet gebeurt is.
Sandra, Maud & Anna

Gisteren hebben we een erg gezellige avond met onze buren gehad. We zijn eerst uit eten geweest in een restaurant waar we de eerste week toen we hier waren ook zijn geweest. Daarna zijn we er nooit meer geweest tot gisteravond dus. Wel symbolisch dus eigenlijk om Vietnam hier ook weer af te sluiten.

We waren in district 7 waar veel mooie appartementen gebouwen staan. We hadden het over huizenprijzen e.d. en de buurvrouw vroeg of we zo’n mooi appartement wilde zien want vrienden van hen woonden er in een. Dat wilden we wel. Dus zo hadden deze mensen opeens 5 volwassenen en 6 kinderen op de stoep staan. Onmiddellijk werd er vers fruit schoongemaakt en op tafel gezet en werden we aangemoedigd om vooral te eten. Ook hebben we het hele appartement (op de 7e verdieping) bekeken en het zwembad op de 3e verdieping wat bij het appartementencomplex hoort.

We zijn toen nog een stuk gaan wandelen en hebben nog op een terrasje gezeten. Alles bij elkaar waren we dus om 11 uur thuis. Anna heeft vanmiddag dus 3 uur geslapen om weer een beetje bij te komen…..

Vanmiddag hebben we voor de allerlaatste keer geluncht met z’n allen in district 7 bij Paris Deli. En later op de middag zijn Ingrid, Graham, Khuyen en Trang vertrokken naar Kon Tum. Het is een raar idee om te bedenken dat we elkaar pas in Nederland weer zien en dan niet meer een huis delen.

Het ophalen van de paspoorten gisteren was trouwens wel een beetje een anticlimax. Na alle gedoe rond de aanvraag was het ophalen een kwestie van een handtekening zetten en wegwezen. Geen felicitatie, niets.

We hebben ze nog niet maar ik heb zojuist even gebeld naar het consulaat en ze zijn er!! Vanmiddag gaan we ze ophalen en taart eten om het te vieren.

Morgen worden de brommers opgehaald door hun nieuwe eigenaren, er is een hoop troep weggegooid en ook veel troep al ingepakt. En vanavond het 4e afscheidsetentje, ditmaal met onze buren. Van deze buurvrouw heb ik gisteren nog een 3 uur durende gezichtsbehandeling gehad. Heerlijk.

Ingrid, Graham, Khuyen en Trang vertrekken vrijdagavond naar Kon Tum en vliegen volgende week via Australixeb naar Nieuw Zeeland. En wij stappen zaterdagmiddag in het vliegtuig richting Kuala Lumpur.

Het gaat nu echt heel snel. Voor we het weten zijn we in Nederland. Gisteren en eergisteren hebben we afscheidsfeestjes gehad. In 2 etappes omdat niet iedereen op zondagmiddag kon. Het was leuk en gezellig.

Gisteren hebben Ingrid en ik ruim 2 uur doorgebracht op het internationale postkantoor om elk 2 dozen te versturen. Het was er een gekkenhuis. Gelukkig was alleen Anna mee en die heeft zich goed geamuseerd met alle inpak restanten die er op de vloer lagen.

We zijn ook druk bezig met inpakken. Twee van de drie koffers heb ik inmiddels ingepakt dus alles wat niet in de laatste koffer kan moet hier blijven. Je zou denken dat de puinhoop inmiddels dan wat kleiner zou moeten worden. Dat is nog niet helemaal het geval……

We vertrekken vanuit Kuala Lumpur met vluch MH016 om 23.55 hrs en komen om 06.35 hrs aan in Amsterdam. Ingrid, Graham, Khuyen en Trang komen op 12 juni aan in Nederland om dezelfde tijd.

Vanmiddag hebben we te horen gekregen dat de paspoorten (ook van Khuyen en Trang) vandaag zijn aangevraagd. Zelfs al was het vorige week gebeurd dat waren ze er waarschijnlijk nog niet deze week geweest i.v.m. de aswolk. De paspoorten zouden dus als het goed is echt op 29 april op het consulaat moeten zijn.

Als het goed is komen we op zondag 2 mei om 06.35 am (!!) aan op Schiphol. Iedereen die zo vroeg z’n bed kan uitkomen is van harte welkom. Het zou gezellig zijn om veel mensen alvast weer even te zien!!

Er is nog een klein voorbehoud want het paspoort van Anna kan ik waarschijnlijk pas 29 april ophalen. 30 april is het consulaat dicht en 1 mei vliegen we. Als het paspoort dus niet klaar is dan moeten de tickets dus gewijzigd worden. Het blijft dus nog even spannend.

Verder is zo’n beetje iedereen in huis aan het bijkomen van een diaree aanval (Maud vond het nogal stoer en vertelde aan iedereen: ‘I have diarhea’). Vermoedelijk veroorzaakt door het ijs in de drankjes bij Kim Son. Daar hebben we a.s. zondag ook ons afscheidsfeestje. Geen ijs meer dus, we willen niet dat iedereen met buikloop aan ons terug denkt……..

Afgelopen dinsdagavond zijn we naar Hanoi gevlogen om daar woensdag op de ambassade een zg. ‘akte van naamskeuze’ te tekenen. Daarmee heeft Anna de achternaam Van Beek gekregen. Haar voornaam moet t.z.t. in Nederland gewijzigd/toegevoegd worden want daar is een gerechtelijke uitspraak voor nodig.

Het weer werkte niet mee in Hanoi, zeer klam en regenachtig. Nadat we bij de ambassade klaar waren zijn we naar het Etnologisch museum gegaan. Anna heeft daar heerlijk 2 uur op een bankje geslapen en wij hebben lekker wat gegeten. Toen weer met het vliegtuig naar Saigon waar het gewoon lekker warm was.

Vanochtend eerst paspoortfoto’s laten maken en toen naar het consulaat om een Nederlands paspoort aan te vragen. Als het goed is is dat eind volgende week klaar

Eindelijk weer een berichtje op de blog. Twee dagen geleden zijn we thuis gekomen na een heerlijke vakantie op Bali. De eerste week waren Marnix, Storme, Liora en Reina er ook bij, de tweede week waren we alleen met opa en oma. We hebben in 2 hotels en 1 villa gelogeerd, alledrie heel verschillend maar alledrie ontzettend leuk. We hebben veel gezwommen, veel gegeten, gefietst, geshopt, naar een dolfijnenshow en hot springs geweest en van de prachtige natuur van Bali genoten.

Foto’s staan aan de linkerzijkant onderaan deze pagina.

Nog 1 week en dan heeft Maud haar laatste school op ABC International School. Na volgende week begint er een nieuwe ‘term’ en moet er dus ook weer betaald worden. Dat kan alleen maar tot eind van het schooljaar, eind juni dus, en als het goed is zijn we dan al eventjes terug in Nederland (Er is nog geen nieuws over de papieren van Anna). Maud heeft inmiddels helemaal geaccepteerd dat ze straks in Nederland naar een andere school gaat en vindt het nu ook wel leuk. Er is ook in de klas over gesproken want er zijn nog een aantal kinderen die voor het eind van het schooljaar vertrekken. Haar juf, Ms Hailey, zei wel dat Maud meer met alle kinderen leek te spelen dan alleen maar met haar vriendinnetje Bel. Alsof ze toch onbewust al een soort afscheid aan het nemen is. De laatste dag mag ze trakteren en daar heeft ze veel zin in.

Over een week staan ook m’n ouders weer op de stoep. Ze blijven een week en daarna vliegen we met z’n allen door naar Bali. Marnix, Storme, Liora & Reina vliegen vanuit Brisbane ook naar Bali en zo hebben we dan een familie reunie daar op Bali.

Vanmiddag vertrekken Gerard en Jeanette weer richting Nederland. Ze hebben de afgelopen 2 nachten hier weer gelogeerd en we zijn lekker uit eten geweest. Gisteren op de Ben Tanh Market en eergisteren bij Kim Son, een restaurant bij ons in de straat. Jeanette heeft daar geweldige foto’s van Anna gemaakt:

Anna is trouwens weer helemaal beter en eet en slaapt weer als vanouds.

Als we wat te herstellen hebben qua kleding gaan we altijd naar een naaister op straat. Elke dag zit ze, dik ingepakt tegen de zon, op de stoep onder haar parasol kleding te herstellen. Ze is erg aardig en vindt het geweldig dat wij klant bij haar zijn. We kunnen alleen niet met elkaar praten. Nu hadden Ingrid en ik allebei nog al veel te vermaken/herstellen dus heeft Khuyen haar gevraagd of ze niet bij ons thuis wilde komen. Dat wilde ze wel. Dus gisteravond heb ik haar om 8 uur opgehaald. Ze had haar mooiste jurk aangetrokken en haar haar opgestoken. Ze heeft alles bekeken en meegenomen en volgende week is het klaar.

Toen ik haar weer terugbracht kwamen er gelijk wat vrouwen op haar aflopen die daar ook een handeltje op de stoep hebben. Iedereen was denk ik nieuwsgierig wat ze te vertellen had over de ‘toeristen’. Zo worden we genoemd door de housekeeper van onze overburen. Zij bestelt meestal het water voor ons en zegt dan dat het naar de toeristen moet. Het waterbedrijf weet dan precies waar ze moeten zijn……